Gek op zijn lepel

Frank Woodley is een beetje verliefd op zijn lepelwagen

Lepelwagenchauffeur Frank Woodley van team Utrecht moet iets bekennen. Hij is een beetje verliefd geworden op zijn lepel op groen gas, de duurzame variant van aardgas. Hij spreekt over ‘haar’ alsof het een vrouw is.

Wat spreekt je zo aan?

“Ze is de enige sleepwagen op groen gas in Nederland. Normaal kook je op gas, ik rij erop. Het is de schoonste brandstof. 
Je rijdt bijna CO2-neutraal en de uitstoot van fijnstof is veel lager dan van een vrachtwagen. Als ik de motor start, komt er witte rook uit de uitlaat: waterdamp. Net een frietkar, volgens de collega’s. De wagen rijdt soepel en stil als een benzine-auto en dankzij de automatische versnellingsbak heel rustig. De zescilinder geeft een mooi geluid. Omdat fabrikant Iveco het voertuig niet levert met een dubbele cabine, hebben de collega’s van het Technisch Expertisecentrum er eentje van een brandweerwagen gebruikt en haar verder omgebouwd en ingericht als lepelwagen.”

Hoe uit de liefde voor de lepel zich?

“Ik zorg dat ze er goed bij staat. Zo heb ik altijd een poetsdoek bij me en drie à vier keer per week gaat ze in bad. In de auto zelf liggen schoonmaakdoekjes. Soms ben ik wat te fanatiek en ruikt het binnen helemaal weeïg van het schoonmaakmiddel. Ik deel de auto met Wim Rietveld en Ronald van den Hurk. Zij vinden het belangrijk hun dienst in een schone wagen te beginnen. Gelukkig zijn zij 
net als ik, dus neem ook ik altijd een opgeruimde auto over.”

Het klinkt alsof je de auto nooit meer 
kwijt wilt ...

“Ik ben heel blij met haar en met de ANWB, een heel fijne werkgever. Hiervoor was ik buitenlandchauffeur, maar ik wilde meer thuis zijn voor mijn gezin. Vandaar de overstap naar de ANWB. Die vrijheid die ik toen had, heb ik nu nog steeds. Dit is bovendien heel dankbaar werk. Mensen worden al blij als ik er aankom. Voor mij is dit werk een cadeautje.”